آشنایی با مواد مخدرمطالب اعتیاد

مفدرون چیست ؟

What is mephedrone?

 

مفدرون (4-MMC): همه آنچه باید در مورد این محرک خطرناک بدانید

در دهه‌های اخیر، بازار مواد مخدر شاهد ظهور ترکیبات جدیدی بوده است که با نام “روانگردان‌های جدید” (New Psychoactive Substances – NPS) یا “مواد مخدر طراحی شده” (Designer Drugs) شناخته می‌شوند.

یکی از معروف‌ترین و خطرناک‌ترین این مواد، مفدرون است.

این ماده که با نام‌های خیابانی مانند “مئو مئو” (Meow Meow)، “ام-کت” (M-Cat)، “درون” (Drone) و “نمک حمام” (Bath Salts) نیز شناخته می‌شود، به دلیل اثرات محرک و سرخوشی‌آور خود، به‌ویژه در میان جوانان محبوبیت پیدا کرد.

اما در پس این سرخوشی موقت، خطرات جدی جسمی، روانی و اعتیادآوری پنهان شده است.

این مقاله به بررسی جامع مفدرون، تاریخچه، اثرات، عوارض بلندمدت و راه‌های درمان اعتیاد به آن می‌پردازد.

مفدرون چیست

مفدرون چیست؟ یک نگاه علمی

مفدرون، با نام شیمیایی ۴-متیل‌مت‌کاتینون (4-MMC)، یک ماده محرک و سرخوشی‌آور مصنوعی از خانواده کاتینون‌های سنتتیک است.

کاتینون‌ها ترکیبات شیمیایی هستند که به طور طبیعی در گیاه “قات” (Khat) یافت می‌شوند، اما مفدرون به صورت کاملاً آزمایشگاهی تولید می‌شود.

ساختار شیمیایی آن شباهت‌هایی به آمفتامین‌ها (مانند شیشه) و اکستازی (MDMA) دارد و به همین دلیل، اثرات آن ترکیبی از این دو ماده است.
این ماده معمولاً به شکل پودر کریستالی سفید یا مایل به زرد عرضه می‌شود، اما ممکن است به صورت کپسول یا قرص نیز یافت شود. روش‌های اصلی مصرف آن عبارتند از:

  • استنشاق از طریق بینی (Snorting): این روش باعث جذب سریع و شروع اثرات فوری می‌شود اما به شدت به مخاط بینی آسیب می‌زند.
  • بلعیدن (Bombing): در این روش، پودر مفدرون را در یک تکه کاغذ (مانند کاغذ سیگار) پیچیده و می‌بلعند تا طعم تلخ و ناخوشایند آن حس نشود.
  • تزریق (Injecting): خطرناک‌ترین روش مصرف است که با ریسک بالای اوردوز، عفونت و انتقال بیماری‌هایی مانند HIV و هپاتیت همراه است.

مفدرون با افزایش شدید سطح انتقال‌دهنده‌های عصبی مانند دوپامین، سروتونین و نوراپی‌نفرین در مغز عمل می‌کند.

این انفجار شیمیایی منجر به احساسات شدید سرخوشی، انرژی و همدلی می‌شود، اما در عین حال، تعادل طبیعی مغز را به شدت مختل می‌کند.

تاریخچه کوتاه و ظهور مفدرون به عنوان “نمک حمام”

اگرچه مفدرون برای اولین بار در سال ۱۹۲۹ سنتز شد، اما تا اواخر دهه ۲۰۰۰ به عنوان یک ماده مخدر تفریحی مورد توجه قرار نگرفت.

در آن زمان، تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان با سوءاستفاده از خلاءهای قانونی، این ماده را به صورت آنلاین و در فروشگاه‌های خاص با برچسب‌هایی مانند “نمک حمام”، “غذای گیاهی” یا “برای مقاصد تحقیقاتی” به فروش می‌رساندند تا از قوانین کنترل مواد مخدر فرار کنند.

این استراتژی بازاریابی فریبنده باعث شد تا بسیاری از جوانان به اشتباه تصور کنند که مفدرون یک ماده بی‌خطر و قانونی است.

این محبوبیت ناگهانی در اروپا، به ویژه در بریتانیا، به اوج خود رسید و گزارش‌های متعدد از مسمومیت‌ها، رفتارهای پرخطر و مرگ‌ومیرهای مرتبط با آن، دولت‌ها را مجبور به واکنش کرد.

در نهایت، در اوایل دهه ۲۰۱۰، اکثر کشورهای جهان، از جمله ایران، مفدرون و ترکیبات مشابه آن را به لیست مواد مخدر غیرقانونی اضافه کردند.

مفدرون چیست

اثرات کوتاه‌مدت مصرف مفدرون: از سرخوشی تا اضطراب

اثرات مفدرون معمولاً ظرف چند دقیقه پس از استنشاق یا ۱۵ تا ۴۵ دقیقه پس از بلعیدن شروع شده و بسته به دوز و روش مصرف، بین ۲ تا ۵ ساعت باقی می‌ماند.

این اثرات را می‌توان به دو دسته روانی و جسمی تقسیم کرد.

اثرات روانی (مطلوب برای مصرف‌کننده):

  • سرخوشی شدید (Euphoria): احساس لذت و رضایت فراوان.
  • افزایش انرژی و هوشیاری: فرد احساس می‌کند پرانرژی، بیدار و متمرکز است.
  • افزایش حس همدلی و صمیمیت: تمایل به برقراری ارتباط عاطفی با دیگران، مشابه اثرات MDMA یا همان قرص اکس پارتی.
  • پرحرفی و اجتماعی شدن: فرد به شدت تمایل به صحبت کردن و حضور در جمع پیدا می‌کند.
  • افزایش میل جنسی (Libido).
  • تقویت حواس (به‌ویژه شنوایی و لامسه).

اثرات جسمی و روانی (ناخواسته و خطرناک):

  • افزایش شدید ضربان قلب (تاکی‌کاردی) و فشار خون: این اثر می‌تواند برای افراد دارای مشکلات قلبی-عروقی کشنده باشد.
  • تعریق شدید و گرگرفتگی.
  • دندان‌قروچه (Bruxism) و قفل شدن فک.
  • گشاد شدن مردمک چشم‌ها.
  • بی‌خوابی و بی‌قراری.
  • کاهش اشتها.
  • اضطراب، پارانویا و توهم: با مصرف دوزهای بالا یا مکرر، فرد ممکن است دچار بدبینی شدید، توهمات دیداری یا شنیداری و حملات پانیک شود.
  • انقباض عروق خونی (Vasoconstriction): این امر منجر به سرد و آبی شدن انگشتان دست‌وپا می‌شود.

یکی از ویژگی‌های بارز مفدرون، میل شدید و وسواسی برای مصرف مجدد (Compulsive Redosing) است.

از آنجایی که اوج سرخوشی آن نسبتاً کوتاه است، مصرف‌کنندگان برای حفظ این حالت، به طور مکرر و در فواصل کوتاه دوزهای بعدی را مصرف می‌کنند که این رفتار، ریسک اوردوز و اعتیاد را به شدت افزایش می‌دهد.

خطرات و عوارض بلندمدت: تخریب جسم و روان

مصرف مداوم مفدرون می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به بدن و ذهن وارد کند. این عوارض بسیار جدی‌تر از آن چیزی هستند که در ابتدا تصور می‌شد.

عوارض جسمی بلندمدت:

  •  آسیب‌های قلبی-عروقی: فشار مداوم بر روی قلب و عروق می‌تواند منجر به آریتمی قلبی، کاردیومیوپاتی (آسیب به عضله قلب)، فشار خون بالا و افزایش ریسک حمله قلبی و سکته مغزی شود.
  •  آسیب‌های عصبی (نوروتوکسیسیتی): شواهد نشان می‌دهد که مفدرون می‌تواند به سلول‌های عصبی تولیدکننده دوپامین و سروتونین آسیب دائمی بزند. این آسیب می‌تواند منجر به مشکلات حرکتی و اختلالات خلقی مزمن شود.
  •  آسیب به کلیه و کبد: بدن برای دفع این ماده شیمیایی فشار زیادی را به این ارگان‌ها وارد می‌کند که در طولانی‌مدت می‌تواند باعث نارسایی آن‌ها شود.
  • تخریب تیغه بینی: استنشاق مکرر مفدرون باعث التهاب، خونریزی و در موارد شدید، سوراخ شدن تیغه میانی بینی می‌شود.
  •  مشکلات حافظه و تمرکز: مصرف‌کنندگان دائمی اغلب از اختلال در حافظه کوتاه‌مدت و ناتوانی در تمرکز شکایت دارند.

عوارض روانی بلندمدت:

  • اعتیاد شدید: مفدرون به دلیل تأثیر قدرتمند بر سیستم پاداش مغز، پتانسیل اعتیادآوری بسیار بالایی دارد.
  • افسردگی و اضطراب مزمن: تخلیه منابع سروتونین مغز منجر به دوره‌های طولانی افسردگی، بی‌انگیزگی و اضطراب شدید پس از قطع مصرف می‌شود.
  • سایکوز (روان‌پریشی): مصرف طولانی‌مدت یا دوزهای بالا می‌تواند باعث بروز سایکوز پارانوئید شود که علائمی شبیه به اسکیزوفرنی دارد (مانند توهم و هذیان).
  • اختلالات خواب: بی‌خوابی شدید در دوره مصرف و خواب‌آلودگی و خستگی مفرط در دوره ترک.

اعتیاد به مفدرون و علائم آن

اعتیاد به مفدرون یک بیماری جدی مغزی است که با تغییرات ساختاری و شیمیایی در مغز همراه است. تشخیص اعتیاد بر اساس معیارهای مشخصی صورت می‌گیرد که شامل موارد زیر است:

  1. تحمل (Tolerance): نیاز به مصرف مقادیر بیشتر برای رسیدن به اثرات قبلی.
  2. علائم ترک (Withdrawal): تجربه علائم ناخوشایند جسمی و روانی پس از قطع یا کاهش مصرف.
  3. از دست دادن کنترل: مصرف مقادیر بیشتر یا برای مدتی طولانی‌تر از آنچه فرد قصد داشته است.
  4. میل شدید (Craving): اشتیاق شدید و غیرقابل کنترل برای مصرف مجدد ماده.
  5. صرف زمان زیاد: بخش عمده‌ای از زمان فرد صرف تهیه، مصرف یا بهبودی از اثرات ماده می‌شود.
  6. ادامه مصرف با وجود عواقب منفی: فرد با وجود آگاهی از مشکلات جسمی، روانی، اجتماعی یا قانونی ناشی از مصرف، به آن ادامه می‌دهد.
  7. نادیده گرفتن مسئولیت‌ها: کوتاهی در انجام وظایف شغلی، تحصیلی یا خانوادگی به دلیل مصرف مواد.

علائم ترک مفدرون

علائم ترک مفدرون عمدتاً روانی و عاطفی هستند، اما می‌توانند بسیار شدید و طاقت‌فرسا باشند. این علائم معمولاً چند ساعت پس از آخرین مصرف شروع شده و می‌توانند برای چند هفته ادامه یابند. شایع‌ترین علائم ترک عبارتند از:

  • خستگی شدید و بی‌حالی
  • افسردگی عمیق و افکار خودکشی
  • اضطراب و بی‌قراری شدید
  • تحریک‌پذیری و پرخاشگری
  • مشکلات خواب (بی‌خوابی یا پرخوابی)
  • کاهش تمرکز و سردرگمی
  • افزایش اشتها
  • میل شدید و وسواسی برای مصرف مجدد

به دلیل شدت علائم روانی، تلاش برای ترک به تنهایی اغلب با شکست مواجه می‌شود و حمایت تخصصی پزشکی و روان‌شناختی ضروری است.

درمان اعتیاد به مفدرون: راهی به سوی بهبودی

ترک مفدرون یک فرآیند پیچیده است که نیازمند یک برنامه درمانی جامع و فردی‌سازی شده است. درمان مؤثر معمولاً شامل سه مرحله اصلی است:

۱. سم‌زدایی (Detoxification):

مرحله اول، مدیریت علائم ترک تحت نظارت پزشکی است. اگرچه سم‌زدایی مفدرون به ندرت تهدیدکننده حیات است (برخلاف الکل یا بنزودیازپین‌ها)، اما به دلیل شدت علائم افسردگی و اضطراب، نظارت پزشکی برای جلوگیری از آسیب به خود و مدیریت میل به مصرف ضروری است.

در این مرحله ممکن است از داروهایی برای کنترل اضطراب، بی‌خوابی و افسردگی استفاده شود.

استقاده از کیت اعتیاد می تواند از خروج این مواد از بدن شما را مطلع کند

۲. توانبخشی (Rehabilitation):

این مرحله هسته اصلی درمان است و می‌تواند به صورت بستری یا سرپایی انجام شود. برنامه‌های توانبخشی بر روان‌درمانی متمرکز هستند:

  • درمان شناختی-رفتاری (CBT): به بیمار کمک می‌کند تا الگوهای فکری و رفتاری ناکارآمدی که منجر به مصرف مواد می‌شوند را شناسایی و تغییر دهد.
  • مشاوره فردی و گروهی: فضایی امن برای بررسی ریشه‌های اعتیاد، یادگیری مهارت‌های مقابله‌ای و دریافت حمایت از همتایان فراهم می‌کند.
  • خانواده‌درمانی: به بهبود روابط خانوادگی و ایجاد یک سیستم حمایتی سالم برای بیمار کمک می‌کند.
  • درمان اختلالات همزمان: بسیاری از افراد معتاد به مفدرون از افسردگی یا اضطراب نیز رنج می‌برند. درمان همزمان این اختلالات برای جلوگیری از عود بیماری حیاتی است.

۳. مراقبت‌های پس از ترک (Aftercare):

بهبودی یک فرآیند طولانی‌مدت است. برنامه‌های مراقبت پس از ترک برای حفظ هوشیاری و جلوگیری از بازگشت به مصرف طراحی شده‌اند.

این برنامه‌ها شامل شرکت در جلسات گروه‌های حمایتی (مانند انجمن na )، ادامه جلسات مشاوره و ایجاد یک سبک زندگی سالم (ورزش، تغذیه مناسب و مدیریت استرس) است.

مفدرون در ایران غیرقانونی است ؟

در سال ۲۰۱۱، ایران مفدرون را به عنوان یک ماده‌ی مخدر غیرقانونی طبقه‌بندی کرد و مصرف، خرید، فروش، حمل یا تولید آن ممنوع شد. این ماده در فهرست مواد مخدر و روان‌گردان غیرقانونی قرار دارد و استفاده از آن می‌تواند منجر به مجازات‌های قانونی شود.

در ایران، قوانین مربوط به مواد مخدر بسیار سخت‌گیرانه هستند و استفاده از مواد مخدر غیرقانونی می‌تواند منجر به مجازات‌های شدید، از جمله حبس و حتی اعدام شود. به همین دلیل، توصیه می‌شود که از مصرف مفدرون یا هر گونه ماده‌ی مخدر غیرقانونی خودداری شود.

اگر شما یا کسی که می‌شناسید با مشکلات مصرف مواد مخدر مواجه هستید، توصیه می‌شود از خدمات پشتیبانی و درمان درمانی استفاده کنید. در ایران، خدمات درمانی و پشتیبانی برای افراد مبتلا به وابستگی به مواد مخدر وجود دارد و می‌توان از آن‌ها استفاده کرد.

مجازات حمل مفدرون چیست؟

همانگونه که در بالا گفتیم مفدرون (Mefedrone) در ایران به عنوان یک ماده‌ی مخدر غیرقانونی طبقه‌بندی شده است. بر اساس قانون مبارزه با مواد مخدر، حمل، نگهداری، تولید یا توزیع این ماده جرم محسوب می‌شود و مجازات‌های سنگینی برای آن در نظر گرفته شده است.

در سال ۱۳۹۵، کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس شورای اسلامی ایران مصوبه‌ای را تصویب کرد که بر اساس آن، حمل مواد مخدر در صورتی که به صورت باندی و مسلحانه نباشد و متهم سابقه بیش از ۱۵ سال زندان نداشته باشد، مشمول حکم اعدام نمی‌شود.

با این حال، این مصوبه شامل حال حمل‌کنندگان مواد مخدر مانند مفدرون می‌شود که به صورت انفرادی و بدون مسلح بودن اقدام به حمل می‌کنند.

با توجه به اینکه مفدرون در دسته‌ی مواد مخدر صنعتی قرار می‌گیرد، مجازات حمل و نگهداری آن به شرح زیر است:

  • مقادیر کمتر از ۵ سانتی‌گرم: جریمه نقدی از ۵۰۰ هزار تا یک میلیون ریال و حداکثر ۵۰ ضربه شلاق.
  • بین ۵ سانتی‌گرم تا یک گرم: جریمه نقدی از ۲ تا ۶ میلیون ریال و حداکثر ۷۰ ضربه شلاق.
  • بین یک تا چهار گرم: جریمه نقدی از ۸ تا ۲۰ میلیون ریال، حبس از ۲ تا ۵ سال و حداکثر ۷۰ ضربه شلاق.

لازم به ذکر است که این مجازات‌ها ممکن است با توجه به شرایط خاص پرونده و نظر قاضی دادگاه تغییر کنند.
با توجه به مجازات‌های سنگین مرتبط با حمل و نگهداری مفدرون، توصیه می‌شود از هرگونه فعالیت مرتبط با این ماده خودداری شود.

نتیجه‌گیری

مفدرون، برخلاف تصویر اولیه خود به عنوان یک “ماده تفریحی بی‌خطر”، یک ترکیب شیمیایی بسیار خطرناک با پتانسیل اعتیادآوری بالا و عوارض جانبی ویرانگر است.

اثرات سرخوشی‌آور آن موقتی و فریبنده است، اما آسیب‌های بلندمدت آن بر قلب، مغز و سلامت روان می‌تواند دائمی باشد.

شناخت دقیق خطرات این ماده و آگاهی از علائم مصرف و اعتیاد به آن، اولین قدم برای پیشگیری و مقابله است. مهم‌تر از همه، باید به یاد داشت که اعتیاد یک بیماری قابل درمان است و بهبودی با دریافت کمک‌های تخصصی و حمایت مناسب، کاملاً امکان‌پذیر است.

اگر شما یا یکی از عزیزانتان با مشکل اعتیاد به مفدرون دست‌وپنجه نرم می‌کنید، جستجوی کمک حرفه‌ای حیاتی‌ترین اقدام برای بازگشت به یک زندگی سالم و پربار است.

 

منبع :

https://adf.org.au/drug-facts/mephedrone/

https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3997268/

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا